Gisteren vierde Marjolijn van Noord van Werkgelukmenu.nl haar 11-jarig ondernemersjubileum. Elf jaar geleden nam ze de stap om zich in te schrijven bij de Kamer van Koophandel, terwijl ze nog als HR-adviseur in het onderwijs werkte.
Maar eigenlijk, zo vertelt ze me, werd ze geen ondernemer omdat ze zo graag wilde ondernemen. Ze werd ondernemer omdat ze wilde coachen. En ze zag geen mogelijkheid om dat binnen een organisatie te doen.
“Ik wilde mensen coachen en daar mijn eigen weg in vinden, mijn eigen methode. Ik had weinig voorbeelden dat het ook bij een organisatie kon. Dat kwam later. Had ik dat eerder geweten, was ik misschien wel nooit ondernemer geweest.”
Van mensen naar cijfers – De aanleiding
Marjolijn rolde vanuit school het HR-vak in. Ze had een opleiding voor personeel en arbeid gedaan en vond het werken met mensen fantastisch. Maar ergens onderweg verdween dat contact.
“Ik ging dat werk doen omdat ik met mensen wilde werken. En ik zat alleen nog maar achter mijn computer of aan de telefoon. Maar vooral achter de computer, achter een eindeloze e-mailbox.”
Ze zag mensen niet meer. Alleen cijfertjes. Verzuimoverzichten. Formatieoverzichten. Beleidsstukken. Het contact, de interactie – dat miste ze verschrikkelijk.
“Ik ging dat wel heel erg missen. En toen ben ik coachopleidingen gaan doen en van daaruit voor mezelf begonnen. Ook wel vanuit het gevoel van: oké, als ik dit werk blijf doen, dan word ik hier niet gelukkig van. Dan ga ik hier chagrijnig achter mijn bureau zitten en eindeloos mailtjes beantwoorden. En me ergeren aan alle stomme vragen die ik elke dag maar weer krijg.”
De worsteling: ondernemen naast loondienst
Marjolijn’s eerste doelgroep waren werkende moeders. Een logische keuze vanuit haar eigen situatie – drie kinderen, waarvan er nu één in Arnhem studeert en twee nog thuis wonen.
Maar al snel kwam ze erachter dat werkende moeders wel geld uitgeven aan hun kind, maar niet zo snel aan zichzelf. “Dat was best ingewikkeld.”
En dat naast haar verantwoordelijke HR-functie van drie dagen per week? Dat werkte niet.
“Een eigen bedrijf proberen te starten naast loondienst – voor mij werkte het niet. Ik kon dat niet zo goed combineren.”
Haar loondienstbaan kostte Marjolijn dus zoveel energie dat er weinig overbleef om een bedrijf op te starten.
De doorbraak: HR en Coaching samenbrengen
De echte doorbraak kwam toen Marjolijn stopte met denken: “Dat HR-gedeelte, dat wil ik allemaal niet meer. Ik wil alleen nog coachen.” Want dat werkte niet.
“Pas toen ik dacht: maar wacht effe, ik kan mijn hele HR-ervaring en achtergrond en de kennis die ik daarin heb juist meenemen in het coachen – zeker als ik mensen ga coachen via hun werkgever.”
En toen viel alles op zijn plaats. Ze bedacht het woord ‘werkgeluk’.
“Voor mij was het een soort samenraapsel van: alles wat ik binnen HR had gedaan ooit, en wat ik nu met mensen deed – dat ging allebei om werkgeluk.”
Werkgeluk gaat over voldoening ervaren, verbinding hebben met elkaar en ook goede resultaten bereiken. Dat wil je als medewerker, als leidinggevende én als bestuurder.
“Je wilt tevreden klanten. Nou, de weg naar tevreden klanten is tevreden en gelukkige medewerkers. Want die hebben meer energie en stralen meer positiviteit uit. En dat heeft gewoon zijn effect op de eindgebruiker in een bedrijf.”
Toen bleek dat de term werkgeluk al bestond – zelfs met een heel netwerk eromheen, heeft Marjolijn zich daarbij aangesloten.
De omweg via interimmen
Marjolijn dacht: als ik dan voor mezelf begin, kan ik met mijn HR-netwerk wel een dag in de week een interim-opdracht doen.
“Binnen drie maanden was ik voor drie dagen in de week aan het interimmen. Dus ik zat eigenlijk in precies dezelfde situatie: drie dagen een werk doen wat ik eigenlijk niet wil. En dan ook nog eens bij twee verschillende opdrachtgevers. Dus het was best ingewikkeld.”
Ze was ZZP’er, maar nog geen ondernemer. Ze was interimmer.
“Toen had ik al zoiets: dat werkt niet. Het ging pas echt lopen toen ik echt zei van: ik ga niet meer interimmen. Ik ga het gewoon niet meer doen.”
Ongeveer zes jaar geleden – dus op de helft van haar ondernemerschap – stopte ze met interimmen. En toen begon het echt te lopen.
Het lastigste: klanten krijgen
Wanneer ik vraag wat ze het lastigst vond, is haar antwoord direct: “Gewoon echt het klanten krijgen.”
En ook als ze een klant had, deed ze vier of zes, soms tien sessies. En dan was iemand weer klaar en moest ze weer een nieuwe klant vinden.
“Dat is ook niet iets dat mensen van de daken schreeuwen van: oh, ik had zo’n fijne coach, want het ging niet goed met me.”
Dat maakt het natuurlijk moeilijk om een naam voor jezelf op te bouwen en marketing? Daar had ze geen idee van.
“Ik kom uit een gezin met twee ouders die hun hele leven lang in het onderwijs hebben gewerkt. Gewoon in loondienst. Mijn vader werkte vijfentwintig jaar op dezelfde school. Ondernemerschap? Nee, dat had ik geen voorbeelden van. Dus ik deed maar wat.”
Werkgeluk in de praktijk
Nu, elf jaar later, werkt Marjolijn voornamelijk in het onderwijs, de ouderenzorg en jeugdbescherming. De sociale sector, zou je kunnen zeggen.
Ze komt op twee manieren binnen bij organisaties:
- Een medewerker is bijna ziek of al uitgevallen en zoekt begeleiding – dan wordt ze als één-op-één coach gekoppeld
- Een organisatie heeft hoog verzuim of verloop, heeft een werkbelevingsonderzoek gedaan, of wil meer aan de gezondheid van medewerkers doen – dan komt ze binnen voor een project
Wat zie je als mensen werkgeluk missen – vroeg ik haar.
“Mensen gaan met tegenzin aan hun werk. Dingen kosten steeds meer energie. Mensen gaan zich ergeren. En op een gegeven moment krijg je lichamelijke klachten. Het begint met vermoeidheid, maar iedereen heeft wel een zwakke plek. De een krijgt migraine, de ander buikpijn, weer een ander een hernia. Of een hartaanval. Mensen worden er uiteindelijk ziek van als ze te lang de signalen van hun lichaam negeren dat er iets niet goed gaat. Het begint vaak met kleine dingen: je pauze overslaan, niet meer enthousiast kunnen vertellen over het weekend, helemaal niks meer doen behalve werken. Vooral mensen die stiller worden, zich gaan terugtrekken – dat zijn de mensen die je in de gaten moet houden.”
De missie: van 1 op 1 naar teams
Hoewel Marjolijn één-op-één coaching hartstikke leuk vindt, ziet ze ook de beperkingen ervan.
“Ik begeleid mensen en die gaan heel goed aan zichzelf werken. Maar vervolgens komen ze in een omgeving waarin misschien helemaal niks veranderd is. En dan is het echt wel moeilijk om jouw nieuwe gewoontes of je nieuwe manier van kijken binnen die oude omgeving vol te houden.”
Daarom wil ze steeds meer naar teams en organisaties toe. Meer mensen tegelijkertijd bereiken.
“Ik wil dat het gewoon wordt voor mensen om na te denken over hun eigen werkgeluk en ook wat ze daar zelf aan invloed op hebben. Want natuurlijk kom je in een organisatie en worden allerlei dingen voor je bepaald. Maar je kan zelf echt een hoop doen aan je eigen werkgeluk.”
Twee jaar geleden deed ze haar eerste echte project bij Jeugdbescherming in Amsterdam. Een half jaar was ze daar als projectleider van een werkbelevingsproject. En wat ontdekte ze daar? Hoe fijn ze het vond om gewoon collega’s te hebben.
“Bij de koffieautomaat: goh, hoe was je weekend? Ik dacht: oh ja, wat heb ik dat gemist.”
Het herinnert me eraan waarom community zo belangrijk is voor ondernemers. Dat gevoel van verbinding, van erbij horen. Vooral wanneer je niet elke ochtend collega’s ontmoet bij het koffiezetapparaat.
Zichtbaar worden: het podium op
Wanneer ik vraag hoe ze zich onderscheidt tussen alle werkgelukcoaches, moet Marjolijn even nadenken.
“Ik ben het meest in mijn kracht als ik zo dicht mogelijk bij mezelf blijf. En wat voor mij belangrijk is daarin – dat is denk ik wel de basis wat ik probeer uit te stralen.”
Ze zingt in een theaterkoor en vindt het leuk om het podium op te gaan. Ook met haar workshops of een keynote – al voelt dat best wel kwetsbaar, zegt ze zelf.
“Met mijn koor zijn we met z’n allen en doe ik lekker wat iemand anders gemaakt heeft. Maar met mijn workshops of een keynote – ja, dat heb ik zelf bedacht en gemaakt. Dat voelt best wel kwetsbaar.”
Onlangs sprak ze op een werkgelukcongres. En dat is precies waar ze naartoe wil: meer mensen tegelijkertijd bereiken door te spreken, workshops te geven, teams te begeleiden.
“Ik probeer mensen wel te laten zien dat het niet zo ingewikkeld hoeft te zijn. En dat het niet voor iedereen hetzelfde is. Maar dat het belangrijk is dat je gaat doen wat goed is voor jou.”
Haar eigen werkgeluk
Wanneer ik vraag of ze zelf ook zo voor haar eigen werkgeluk zorgt, is haar antwoord volmondig ja.
“Voor mij is dit werkgeluk: mijn eigen tijd indelen. Ik kan me niet voorstellen dat als je bij een arbodienst werkt, je gewoon elk uur iemand anders voor je neus hebt. Acht mensen op een dag? Nou, ik krijg het al benauwd bij het idee.”
Ze plant langer in voor mensen en zorgt dat ze daar ruimte tussen heeft. Ze gaat sporten – niet heel fanatiek, maar een keer in de week hardlopen, gaat graag naar de yoga, wandelen.
“De basis is: ik doe wat ik het liefst doe. Dit werk, en ja, toch ook uiteindelijk wel het ondernemer zijn – ja, dat vind ik gewoon ontzettend leuk. En het zingen ook zeker. Dat geeft mij gewoon enorme energie en ook verbinding met elkaar.”
En de belangrijkste vraag die ze mensen meegeeft die ze coacht? “Wat is goed voor mij? Die mogen we echt veel vaker aan onszelf stellen.”
Is het goed voor me om nu drie uur op Netflix te scrollen? Soms kan dat heel goed zijn. Maar soms kun je beter zeggen: laat ik nog even van de laatste zonnestraaltjes genieten en even naar buiten lopen. Of een vriendin bellen die ik al lang niet heb gesproken.
Ondernemer worden: een andere hoek
Wat me opvalt in Marjolijn’s verhaal is dat ze – net als ik – vanuit een andere hoek ondernemer werd dan velen denken.
Toen ik vertelde dat ik ontslagen werd tijdens de crisis en het me niet lukte om een parttime baan op niveau te vinden, knikt ze begrijpend.
Voor Marjolijn was het niet de liefde voor ondernemen die haar dreef, maar de liefde voor het werk zelf. Het coachen. Het mensen helpen.
En nu, elf jaar later? Ze vindt ondernemen “gewoon ontzettend leuk.”
Haar man doet administraties voor het midden- en kleinbedrijf en maakt nu tachtig uur omdat het aangiftseizoen is. “Maar hij vindt dat wel heel leuk. En dat zien mijn kinderen ook wel – wij vinden ons werk ook echt gewoon heel leuk.”
Werkgeluk als extra arbeidsvoorwaarde
Aan het einde van ons gesprek vraag ik of er nog iets is wat ze wil meegeven.
“Voor mij is werkgeluk echt een extra arbeidsvoorwaarde wat je als werkgever goed geregeld moet hebben. En voor medewerkers, voor individuele mensen zoals jij er ook één van bent – kijk echt naar kleine dingen. Kleine veranderingen kunnen enorm een boost geven aan of je een goede dag hebt of niet. Voor mij kan werkgeluk ook echt teruggebracht worden van: heb ik gemiddeld genomen, als ik een dag gewerkt of geleefd heb, heb ik dan een goede dag? Dat kan zitten in: ik moet per se even naar buiten. Of ik moet per se de hond in ieder geval even aaien. Of zorgen dat ik aan een maaltijd meer tijd besteed, of daar rustig voor ga zitten. Ook echt kijken: wat zijn dingen die mij heel veel energie kosten? En wat kan ik daar dan naast zetten waar ik altijd in ieder geval blij van word, wat me energie geeft? Echt kijken naar kleine veranderingen om te zorgen dat je – ja, dat je op een dag het gevoel hebt dat je gewoon een fijne dag hebt gehad.”
Mijn man vraagt wel eens aan het einde van de dag: heb je vandaag nog gelachen? “Want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.”
Marjolijn knikt instemmend. “In dat soort kleine dingen zit het echt. Werkgeluk klinkt dan voor sommige mensen heel hoogdravend. Ja, zo kijk ik er helemaal niet naar. Je kunt echt kleine dingen doen waarvan je weet: daar word ik blij van.”
Zoals na een zware dag even een half uurtje buiten lopen, in plaats van meteen op de bank te ploffen. “Ook al vind ik dat af en toe ook gewoon heerlijk hè, begrijp me niet verkeerd.”
De boodschap: kleine dingen maken het verschil
Marjolijn’s verhaal laat zien dat de weg naar ondernemerschap niet altijd gepland is. Soms ontstaat het uit noodzaak – de noodzaak om werk te doen dat past, dat energie geeft, dat zinvol voelt.
Van HR-adviseur die mensen niet meer zag, naar werkgelukcoach die mensen helpt ontdekken wat hen blij maakt. Van drie dagen interimwerk doen dat ze eigenlijk niet wilde, naar haar eigen menu samenstellen van workshops, coaching en keynotes.
En het belangrijkste wat ze mensen meegeeft? Stel jezelf vaker de vraag: wat is goed voor mij?
Dit gesprek met Marjolijn heeft me weer laten zien hoe belangrijk het is om dicht bij jezelf te blijven. Om niet te doen wat je denkt dat moet, maar wat goed voor je is. Om kleine veranderingen te maken die een groot verschil maken in hoe je dag voelt.
En ja, vandaag heb ik in ieder geval gelachen. Met Marjolijn. 😉😂
Wil je meer weten over werkgeluk of ben je toe aan een gesprek over jouw situatie? Marjolijn is vooral actief op LinkedIn (Marjolijn van Noord – de Bres) en via haar website werkgelukmenu.nl. Ze geeft ook graag keynotes en workshops – want zoals ze zelf zegt: ze vindt het gewoon leuk om het podium op te gaan.
Ben je zelf toe aan meer werkgeluk in je ondernemerschap? Neem contact met me, maak een vrijblijvende coachafspraak met me of word lid van de Boost je BiZZ Community.
Ook leuk om te lezen:
Van Workaholiek naar Fluent expert: Liek’s reis naar balans en focus
Van Beautyblog naar Hormooncoach: Yvonne’s reis door het ondernemerschap
Online netwerkevent voor vrouwelijke ondernemers
